"Rozwijające się na początku lat 30-tych w szybkim tempie polskie szybownictwo potrzebowało dużej ilisci szybowców szkolnych. Inż.Wacław Czerwiński we współpracy z inż.Władysławem Jaworskim w oparciu o doświadczenia zebrane przy budowie i eksploatacji użytkowanych już tego typu szybowców opracowali na zamówienie Departamentu Lotnictwa Cywilnego Ministerstwa Komunikacji bardzo udany szybowiec CWJ. Szybowiec, początkowo oznaczony CWJ-1, powstał w lwowskich Warsztatach Szybowcowych Związku Awiatycznego. Ukończony w październiku 1931 r. prototyp oblatano po starcie za samochodem na lotnisku Skniłów, i po przekazaniu go do Aeroklubu Lwowskiego jeszcze w październiku i listopadzie wziął on udział w VI Wyprawie Szybowcowej do Bezmiechowej. Szybowiec zebrał bardzo pochlebne opinie: był łatwy i prawidłowy w pilotażu, mało wrażliwy na przeciągnięcie, lekki a praez to łatwy w transporcie i wytrzymały. Ponadto możliwość zmiany przełożenia w mechanizmach sterowania umożliwiała przystosowanie właściwości pilotażowych do poziomu wyszkolenia pilota. Na przełomie 1931 i 1932 r. szybowiec wszedł do produkcji seryjnej i na zamówienie DLC do 1933 r. budowany był w dużej serii dla polskich szkół szybowcowych. Intensywna eksploatacja pokazała właścicie tylko jednen słaby punkt konstrukcji: połączenie na stałe kratownicy ze skrzynką kadłuba, co utrudniało naprawę uniemożliwiając szybką wymiane często uszkadzanej skrzynki. W 1932 r. Ministerstwo Komunikacji wydało podręcznik pt." Opis budowy szybowca szkolnego CWJ" wraz z dokumentacją konstrukcyjną umożliwiający jego amatorską budowę. Udało mi się kupić w 1997 r. w krakowskim antykwariacie ten podręcznik, niestety pożyczony bez adnotacji komu, zniknął bezpowrotnie... Podręcznik zawierał adresy producenta i sprzedawców cześci niezbędnych do budowy szybowca dla tych, którzy nie byli w stanie wykonać samodzielnie np. okuć lub sworzni. Na podstawie podręcznika powstało conajmniej kilkanaście egzemplarzy CWJ-ki, pierwszy w A.Lwowskim. Łącznie zbudowano ok. 80 egz. szybowca. Od 1934 r. stopniowo były one zastępowane przez "Wronę" Antoniego Kocjana, a ostatnie mocno zużyte egzemplarze skasowano w 1938 r. Na bazie CWJ-ki opracowana została dleko posunięta jej modyfikacja oznaczona CWJ-bis "Skaut", która mimo podobieństwa w nazwie była zupełnie nową konstrukcją bardzo niewiele mającą wspólnego z poprzednikiem..

Opis techniczny: Jednomiejscowy szybowiec szkolny o konstrukcji drewnianej w układzie kratownicowego górnopłata.
Kadłub: płaska kratownica z belek o przekroju kwadratowym. Na skrzynce mocowane były siedzenie pilota,metalowa sterownica, orczyk. Pod skrzynką mocowane były dwie płozy amortyzowane gumowym amortyzatorem krążkowym. W przedniej części skrzynki hak do startu z lin gumowych.
Skrzydło: dwudzielne, dwudźwigarowe, konstrukcji klasycznej, niewielki keson do przedniego dźwigara kryty sklejką, w części zadźwigarowej kryte płótnem, dźwigary z deski sosnowej o przekroju 15x90 mm, żebra nawlekane na dźwigary. Mocowane do kadłuba dwiema parami okuć i usztywnione cięgłami drucianymi mocowanymi do kratownicy, podtrzymywane linkami mocowanymi do wieżyczki. Profil skrzydła G-365, grubości 11,7%, i stałej cięciwie 1,50 m. Napęd lotek linkowy.
Usterzenie: poziome dwudzielne, usztywniane cięgnami, statecznik pionowy integralny z kratownicą kadłuba. Stateczniki i stery kryte płótnem, napęd sterów kierunku i wysokości linkowy
Malowanie: szybowce w naturalnym kolorze lakierowanego drewna, i cellonowanych pokryć płóciennych. Na stateczniku kierunku znak ZASPL i napis CWJ. Poniżej niego egz. użytkowane w Polichnie miały naniesione nr. ewidencyjne (np. 104 i 105).

Dane techniczne i osiągi:
Rozpiętość:	8,75 m
Długość:	5,59 m
Wysokość:	2,21 m
Powierzchnia nośna:	13,0 m  2
Obciążenie powierzchni:	11,9 kg/m 2
Masa własna:	80 kg
Max masa w locie:	155 kg
Ciężar użyteczny:	75 kg
Doskonałość:	12 (V=50 km/h)
Minimalne opadanie:	1,3 m/s
Prędkość min. :	42 km/h
Prędkość dopuszczalna:	140 km/h
Współczynniki obciążeń niszczących:	+/- 12