Jednym z nielicznych polskich szybowców opracowanych i wdrożonych do produkcji w latach 90-tych jest MDM-1 Fox. Na początku lat 80-tych z inicjatywy Aeroklubu PRL do programu lotniczych Mistrzostw Świata dopisano akrobację szybowcową. Braki sprzętowe spowodowały szybko zastąpienie wiekowych Kobuzów nowo opracowanymi Swiftami. Ponieważ nie można było myśleć o utrzymaniu prymatu w tej dyscyplinie bez zaplecza mogącego uzupełnić skład naszej kadry akrobatów, należało znaleźć sposób na wyselekcjonowanie potencjanych przyszłych mistrzów mogących w przyszłości zastąpić Jerzego Makulę. W związku z rosnącą na świecie popularnością akrobacji szybowcowej pojawiło się także zapotrzebowanie na szybowiec dwumiejscowy, na którym można by szkolić w pilotażu przyszłych akrobatów. Wykorzystując szansę inż.Edward Margański w którego bielskiej firmie produkowano Swifty, zaprosił do współpracy Jerzego Makulę i znanego pilota doświadczalnego - Tadeusza Dunowskiego. Wspólnie, po przeanalizowaniu potrzeb rynku opracowali oni, uwzględniając doświadczenia z produkcji i eksploatacji kilkudziesieciu Swiftów projekt dwumiejscowego Foxa (stąd w nazwie MDM ich inicjały). Oblot prototypu miał miejsce 9.07.93 r. Pierwsza zagraniczna prezentacja Foxa miała miejsce na Szybowcowych Mistrzostwach Świata w Akrobacji w Venlo (Holandia). Było to mocne wejście, bowiem startujący na prototypie Jerzy Makula zdobywa kolejny w karierze tytuł mistrzowski. Ten piękny debiut zapoczątkował serię sukcesów:
 

- I m	- Mistrzostwa Europy, Włochy 1994
- II m	- Mistrzostwa Świata, Francja1995
- II m	- Mistrzostwa Europy, Węgry 1996
- I m	- Mistrzostwa Europy, Polska 1998
- I m	- Mistrzostwa Świata, Austria 1999
- II m	- Mistrzostwa Świata, Francja 2000

Fox obok Swifta jest praktycznie monotypem na najważniejszych zawodach akrobacji. Spadający popyt na szybowce akrobacyjne (spowodowany nasyceniem rynku przez Swifty i Foxy), zaowocował w roku 1996 opracowaniem wersji Fox K w której dzięki wymiennym końcówkom powiekszono rozpiętość do 16 m. Poprawiło to osiągi szybowca, sprawiając że z wysoko specjalizowanej konstrukcji stał się on bardziej uniwersalny znajdując zastosowanie także do przelotów. Jego oblot wykonał w dniu 25.11.1997 r. pilot doświadczalny Jacek Marszałek.
W 2001 r. powstała jednomiejscowa wersja Foxa, przebudowana z dwumiejscowego prototypu szybowca SP-3587. Ponieważ seryjne Foxy miały wygodniejszą (dłuższą) tylna kabinę i egzemplarz ten rzadko wykonywał loty z załogą 2-osobową J.Makula zaproponował jego przebudowę na solówkę. Mocno wystające z kadłuba podwozie było źródłem niepotrzebnych oporów, w związku z czym, przy okazji zdecydowano o jego przeróbce na chowane. Przebudowę opracował mgr inż.Grzegorz Sadłek, a cały pomysł zrealizowano w czasie niecałych trzech miesiecy. 25.04.2001r. na aleksandrowickim lotnisku pilot doświadczalny Mariusz Stajewski oblatał Solo-Foxa. Niedługo potem, po wykonaniu kilkudziesięciu lotów próbnych szybowiec zadebiutował na w Igrzyskach Lotniczych w Hiszpanii, gdzie Jerzy Makula zajął na nim II miejsce. Fox został zbudowany wg. przepisów JAR-22, posiada certyfikaty polski, niemiecki, austriacki, szwajcarski, holenderski, japoński, czeski, amerykański. Tymczasowy resurs 3000 h lotu, po zakończeniu 500 godzinnego programu prób producent planuje rozszerzyć docelowo do 6000 h lotu. Cena szybowca wynosi 63.000 USD w wykonaniu standardowym.
 

Opis techniczny

Dwumiejscowy wyczynowy szybowiec akrobacyjny w układzie średniopłata wykonany z laminatu szklano-epoksydowego, ze stałym podwoziem.
Skrzydło: dwudzielne, jednodźwigarowe, z pokryciem przekładkowym, bez wzniosu. Hamulce aerodynamiczne jednopłytowe, wysuwane tylko na górnej powierzchni skrzydła. W wersji K możliwość montażu końcówek zwiększających rozpiętośc. Napędy lotek i hamulców aerodynamicznych popychaczowe.
Kadłub: konstrukcji skorupowej, z miejscami w tandem. Limuzyna dwuczęściowa, segmenty otwierane na prawą stronę. W obu kabinach tablice przyrządów i pięciopunktowe pasy pilota typu PZL. Podwozie główne stałe, Koło typu TOST z hamulcem hydraulicznym, koło tylne 200x50.                                                                         

Usterzenie: w układzie klasycznym, stery wysokości i kierunku z odciążeniem rogowym. Ster kierunku - napęd linkowy, wysokości- popychaczowy. Przedni zaczep holowniczy typu TOST E 85, drugi do startu za wyciągarką typu TOST G 88 montowany na życzenie.
Wyposażenie: w przednia kabinia: prędkościomierz, wysokościomierz, przeciążeniomierz, busolę, wariometr z termosem i kompensatorem, chyłomierz poprzeczny. Tablica tylnej kabiny: prędkościomierz, wysokościomierz, wariometr przeciążeniomierz.
 

DANE TECHNICZNE (w nawiasach dane Foxa K):
 

Rozpiętość:	13,98 m	16,15 m
Długość:	7,38 m
Wysokość:	1,51 m
Powierzchnia nośna:	12,34 m2	13,1 m2
Obciążenie powierzchni:	42,54 kg/m2	40,07 kg/m2
Wydłużenie:	15,8	19,9
Profil skrzydła:	NACA 64412
Masa własna:	350 kg	348 kg
Masa ładunku użytecznego:	220 kg
Max. masa w locie:	525 kg
Prędkość min:	84 km/h	81 km/h
Prędkość ekonomiczna:	110 km/h
przy opadaniu:	1,0m/s
Prędkość dopuszczalna:	293 km/h
Współczynniki obciążeń dopuszcz. (załoga 1 os):	+9 / - 6	+9 / - 6
(załoga 2 os):	+7 / - 5	+5,5 /- 3,9