Wysokość: 1,64 m
Powierzchnia skrzydeł: 14,0 m²
Wydłużenie skrzydeł: 26

Profil skrzydła: 63₂-515

Ciężar własny: 330 kg

Ciężar całkowity: 415 kg

Obciążenie powierzchni: 30 kG/m²
Doskonałość: 34,5 przy 95 km/h
Prędkość opadania: 0,83 m/s przy 87 km/h
Prędkość min.: 71 (62 z klapami) km/h
Prędkość dopuszczalna: 220 km/h

Współczynniki obciążeń dop.: +6 / -3 g

Współczynniki obciążeń niszczących: +9 / -4,5 g

  Foto: Piotr Piechowski

Wersja produkowana seryjnie otrzymała oznaczenie SZD-19-2 "Zefir 2A". Następna wersja z oznaczeniem SZD-19-2 "Zefir 2B" miała zmieniony system spadochronu hamującego. Od 1964r przebudowywano sukcesywnie wersję "A" na "B". Ogółem zbudowano 21 szt. "Zefirów 2".

Jeden egzemplarz "Zefira 2" jest właśnie remontowany. Postępy prac, oraz wiele innych ciekawych informacji o tym szybowcu jest na stronie Piotra Puchalskiego.

Następny SZD-19-2A "Zefir 2" nr fabryczny  P-422 zostaje także odrestaurowywany w Jeżowie Sudeckim k/Jeleniej Góry  a więc w zakładzie gdzie został zbudowany. Oblot techniczny planowany jest na listopad 2003r.

No i jeszcze ciekawe wspomnienie nadesłane mi przez pana Tadeusza Jany:

Prawdopodobnie ostatni latający egzemplarz Zefira 2 znajdował się w końcówce lat 80 w Aeroklubie Wrocławskim. Znajdował się tam dzięki układom jakie miał Stasiu Witek. Tylko on też od czasu do czasu na nim latał. Był w dobrym stanie z małym nalotem. Nikt jednak nie chciał się na niego laszować. W końcu Alek Ilukiewicz postanowił go ujeździć. Przeszkalał go św.p. Stasiu Witek. W pierwszym samodzielnym locie laszującym przy lądowaniu na kierunku 270 nie otworzył się wypuszczony spadochron hamujący. Na wysokości wyrównania duszony sterami szybowiec przeszusował całe lotnisko. Na końcu płyty lotniskowej po stronie zachodniej przebiega polna droga z Szewc, której poziom jest wyżej o ok 50 cm od poziomu lotniska. Zefir odbił się przednią dolną częścią kadłuba od niej, zrobił solidnego kangura i zakończył dobieg 50 m dalej w lucernie. Uszkodzony Zefir został wyremontowany na koszt pilota przy pomocy zakładów szybowcowych we Wrocławiu (miał lekkie uszkodzenia).

Po tym zdarzeniu nie było chętnych na lot takim narowistym przyrządem. Po kilkuletnim przebywaniu w ciemnym rogu hangaru na przełomie
1988/89 podjęto w A.PRL. decyzję o przekazaniu go w pełni sprawnego z aktualna klasą do Muzeum Lotnictwa w Krakowie. Będąc wtedy pracownikiem Aeroklubu Wrocławskiego sam go tam zawiozłem. Zwiedzając wtedy zaplecze muzeum zauważyłem, że jeden Zefir w stanie "po twardym lądowaniu" już tam jest. Stan jego był opłakany. Ostatnią wiadomością jaka do mnie dotarła o tym odwiezionym przeze mnie szybowcu to była w latach 90 krótka notatka w Skrzydlatej Polsce, że Muzeum Lotnictwa sprzedało Zefira. Nie sądzę żeby sprzedanym był ten rozbity.

Rysunek: http://membres.lycos.fr/wings2/index.html

No i jeszcze zdjęcie modelu kolegi Hartmuta Haista. Model ma 4,4 m rozpiętości skrzydeł. Model Zefira 2 opracował w dwóch wielkościach 4,4 i 5,5 metra pan Bernhard Haas.

Foto: Hartmut Haist
 

Strona aktualizowana: 30.09.2003