SZD-45 Ogar (PL)

Polskie szybowce prezentowane przez:

SZD-45A Ogar (motoszybowiec)

Oblatany: 29.05.1973
Rozpiętość skrzydeł: 17,6 m
Długość: 7,95 m
Powierzchnia skrzydeł: 19,10 m²
Wydłużenie skrzydeł: 16,2

Profil skrzydeł: laminarny FX(?) (Wortmann)

Masa własna: 470 kg

Masa całkowita: 700 kg

Obciążenie powierzchni: 36,6 kg/m²

Obciążenie mocy: 10,3 kg/KM
Doskonałość: 21,0 przy 95 km/h
Prędkość opadania: 1,10 m/s przy 85 km/h
Prędkość min.: 72 km/h

Prędkość max.: 180 km/h

Prędkość przelotowa: 150 km/h
Prędkość dopuszczalna: 225km/h

Wznoszenie: 2,65 m/s
Pułap: 5000 m

Start: 200 m

Silnik: Limbach SL-1700EC

Moc silnika: 68 KM

SZD-45 "Ogar"

Foto: Bob Fennell (Andreas Gliding Club)

Prototyp "Ogara" z numerem rejestracyjnym SP-0001 został oblatany 29.05.1973 r. przez pilota doświadczalnego mgr inż. Januarego Romana. Konstrukcja powstała pod kierunkiem inż. T. Łabucia i S. Oskwarka. Ogółem zbudowano 1 prototyp SZD-45 "Ogar, 64 egzemplarze seryjne SZD-45A "Ogar" oraz 1 egzemplarz SZD-45-2 "Ogar F" z dwucylindrowym silnikiem Franklin, który miał być produkowany na licencji w Polsce. Oblotu "Ogara F" dokonał January Roman 13.03.1979 w Bielsku. W wyniku rezygnacji z produkcji tego silnika, dalszych prac rozwojowych "Ogara" nie prowadzono. Łącznie wyeksportowano 41 "Ogarów".

"Ogar" jest dwumiejscowym motoszybowcem z siedzeniami umieszczonymi obok siebie. Wyposażony w dwułopatowe śmigło pchające. Podwozie częściowo chowane, hamulec sprzężony z dźwignią hamulca aerodynamicznego. W USA dopuszczony z silnikiem wyposażonym w podwójny układ zapłonu. "Ogar" był dopuszczony do wykonywania akrobacji podstawowej.

SZD-45 "Ogar"