|
|
| Oblatany:
wrzesień 1932
(1934) Rozpiętość skrzydeł: 8,8 (9,31)* m Długość: 5,6 m
Wysokość:
1,9 m Profil skrzydła: ? Ciężar własny: 68 (75) kg Ciężar całkowity: 143 (150) kg
Obciążenie
powierzchni: 10,8 kG/m²
Współczynniki obciążeń dop.: ? g ( )* Wrona bis |
Foto: Piotr Piechowski |
| "Wronę" opracował inż. Antoni Kocjan w 1932r. W pierwszej wersji (produkowanej też seryjnie) wykazywała ona za dużą czułość steru wysokości, przy zbyt małym (jak na pierwszy szybowiec szkolny do szkolenia metodą jednosterową) zapasie statecznosci statycznej podłużnej. Cechy te poprawiono w wersji "Wrona bis", gdzie inaczej podzielono usterzenie poziome: Wiekszy stał się statecznik, mniejszy ster. "Wrona bis" była zdecydowanie mniej "nerwowa" i przyjemniejsza dla przyszłych adepów przestworzy. Wiele tych wtedy popularnych szybowców zbudowano w klubach na podstawie sprzedawanej dokumentacji. Licencja na budowę "Wrony" wraz z kompletem rysunków i niezbędną dokumentacją aby można było "Wronę" zbudować w każdych warunkach: np. w szkole, kosztowała 5 zł. Prawie wszystkie przedwojenne szkoły szybowcowe szkoliły pilotów właśnie na "Wronie". Jedna z "Wron" miała dorobioną kabinę pilota, co miało ułatwić przyzwyczajenie się pilotów do kabiny samolotowej. W 1934 opracowano wersję bis. "Wrony" były budowane na licencji w Bułgarii, Jugosławii, Palestynie, Finlandi i Estonii. Kadłub szybowca był drewnianą kratownicą. Płat dwudzielny, z dwoma dźwigarami oklejony płótnem. |
I tu jeszcze ciekawostka! Na poniższych zdjęciach widzimy "Wronę" zwaną "Fokker". Była to szybowiec służący do treningu i nauki kandydatów na pilotów samolotów silnikowych. Na pierwszym zdjęciu mamy "Fokkera" z lekką ponadwymiarową kabinką odpowiednio ograniczającą widoczność. Na drugim zdjęciu, ajko następny stopień trudności jat "Fokker" z podwoziem. Na pozostałych dwóch zdjęciach jest "Wrona" bez kabinki na kołowym podwoziu.
Model szybowca Wrona wykonany przez Gary Barling'a
|
| Tu
prośba o uzupełnienia i uwagi !
Strona aktualizowana: 16.10.2003 |
